gлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca

gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhca

Sergey Rahmaninov/Sergei Rakhmaninov (1873 -1943)

Muzyka Rakhmaninova poza miara lada bardziej zlozona, niz to zdaje sie ze, kto privyk zeby rozwazyc kompleks jedyna tamta muzyka ktora trudna, nie bezposrednio precz dostrzezona i potrzebuje wysilkow, w rzedzie pereshagnut notoryczny prog dissonansov. Naiwne ludzie uwazajace przez dissonans winowajca wszystko poscielowa muzyka XXE stulecia, czytuja przekonywane: Jak niebawem jak czytuje pokonywana prog niezwykla zvuchanii, muzyka totchas jawi sie przed nimi cale dobro - krasy, odmet, miara talentu i osobliwosci. Dla nich Rakhmaninov - fenomen naturalny. Naprawde - prozhiv wszystko ale na pol dwudziestego stulecia, Rakhmaninov tak i nie do poddalsya pokuszenia modernizma. I jesli w drugim tym opusakh jezyk noticeably "polevel", wtedy levizna to przeciw jezyka wiekszosci to najslynniejsze sovremennikov - dziecieca gra. Stad prenebrezhitelnoe stosunek do Rakhmaninovu pila snobov, "elity", avangardistov, w roznych ksztaltach i skalpach wyjezyczyly sie nad poluveka. Poki zywy Rakhmaninova neshchadno fuknalem dla trzech "grzechu": staromodnost, backwardness, salonnost.

Ceрgeй Raхmaнhнoc / Sergey Rahmaninov B. V. Asafev w paragrafie na Rakhmaninove nadmienia ciekawe wyrazenie kompozytora: 'Nie chciejcie w behalf co ja uwazam tylko przez fason, zeby przesiasc sie stale brzmiiacy do do mnie, ze w shumanovskoi toniecie mrzonki, skvoz ktory ja slysze okolicznego mnie swiat".

Kompleksowosc, o ktorym w zwiazku do Rakhmaninovu jedzie mowa, i sklada w korelacjach epoki "kanonizowanych" norm jego wyrazenia w muzyce i indywidualnym stylu Rakhmaninova, shedshego wybrala ich przez znaczy bez oglyadki na takiej szklanicy phenomena pila sovremennosti, jak Debiussi, Platanina, Rikhard Shtraus i inna - do gory do Arnolda Shenberga.

Prawa li Rakhmaninov uwazajacy ze do wszystko, do ze pretilo to estetyczne idealy, to "toniecie", povinna fason? My wiemy ze w tym Rakhmaninov bladzilismy ze duzo, rodivsheesya w sztuce XXKIEGOS stulecia, czytuje przypisywane do przez dalekie jakies bardziej powazne porzadki, niz chimery zmiennego vlastitelnitsy smaki. Ale mowa o innym. Bylam gruntami wypomniec Rakhmaninova w staromodnosti? I tak, i nie. W jakims typie sztuki nie i nie nie moze byc artysta, franko od wezlow z tradycjami. Pytanie o co jedne i dotyka jak jarzmo, agonalna uciskajaca ich tworcza swoboda; Inny - szczesliwie spostrzegaja romanse z wielkimi poprzednikami i dalej ciagna cyganiac przez droge nich w kierunku, najbardziej odrzekajacego wlasnym tworczym ustremleniyam.

Oni doznaja w nie mniejsza zabawa miary i kompletnosc tworcza podvizhnichestva pewna, ze na tedy mozna nie tylko "obozret" phenomena zycia ale takze pretvorit i w muzyce, zdolne wzburzenie i zeby zniewolic sovremennikov pravdivostiu, wysoki stroem pomyslov, przez doskonalosc estetycznego ksztaltu. Co Rakhmaninov odczuwany bardziej duzy propinquity z Chaikovskim, Rzymianin-korsakovym, - jesli pytanie ze rozmieszczenie melodicheskogo i harmoniczny jezyk, - niz z Skryabinym ostatni opusov albo Ravelem, nie prawdopodobnie moze byc rozwazony przez szyldowe to "staromodnosti". Tutaj zanim na dwoch wielkiego poety: Blok i Mayakovskii. Moze byc osadzony o "staromodnosti" Blok na iz fundacyjne ktore to poetycka technologia blizsza do tradycji Pushkina, Tiutcheva, Feta, codzienny romansa, niz "lesenke" Mayakovskogo? "Poetyckosc o Rosji", "Skify", przez "harmonie stikha" nie poryvaiut z szampanskimi tajnikami "Snezhnoi maska", "Solovinogo ogrod" albo "wloska poetyckosc". I w "Dwunastce" dolatuja backwashes pushkinskoi melodia, i w poemacie "Vozmezdie" kombinujacy detalnost gazetnogo reportazha od filozoficznych osmysleniem wypadkow wielu lata stare, neustanno pulsuje rytm pushkinskogo chetyrekhstopnogo yamba.

Rakhmaninov nalezal do tamtej rasy muzykow ktorych ubezhdenno rozwazyl melodie przez glowny element muzyki, najbardziej gibko przenikajacej glub phenomena i najbardziej akuratnie vossozdaiushchim najistotniejszy rys tego. Ale vossozdaiushchim tak ze opanowani sluchajacych i pravdivost odbicia, mapping rzeczywistosci, i specyficznego sposobu odnogolosnogo opisu nosna szczegolna estetyczna zabawa. To sposobu w prostorechii, nazwiska melodichnostiu.

Dodawany przez wielki melodicheskim talent, Rakhmaninov bogato otdaval to lada zhanru. To nadaja linie oplywowa odwolac tematy kazde z czterech fortepiannykh koncertow, opera "Aleko", to romansnuiu liriku, fortepiannye preludia i 'Etiudy-Obrazy", w rzedzie znowu perswaduja do iz, jak mogushchestven w vyrazitelnosti nie wyczerpany melodicheskii tok rakhmaninovskogo humanistyka.

Jasny emotsionalnost to muzyka - rys dziedziczony od Chaikovskogo, w kombinacji z obraznostiu i piekno melodicheskogo wyrazenie (nie rozmawianie innego, nie mniejszych doskonalych elementow tego kompozitorskogo handwriting), i robiona muzyka Rakhmaninova latwy dojazdowy, nietrudno dostrzezony i understandable. To i wprowadzilo to muzyka w wlasnym szerokim kole nie jedynych profesjonalnych muzykach ale takze amatorow.

W latach, kiedy modnichane i fatovstvo wyskoczyl dla dopodlinno nowoczesny kierunek w sztuce, Rakhmaninov szczerze i bardzo podnieco rozmawial przez muzyke o co na duszy. I na duszy spedzilem czas i szczesliwy, i ciemny, i rozwazny, i marzycielski. Jak w zyciu.

W muzyce Rakhmaninova zabrzmiala jedyny co vyryvalos od dolu serca i dokonywanej klawiatury, notnykh kartek, i wtedy - kontsertnykh sala, rozhdaya sekunda otklik ludzie, zdolne prawo precz otzyvatsya na muzyce. Takie ludzie - wiekszosc. Wiec stad popularnosc Rakhmaninova.

On nie ma zaden czas trwania roku", zadnego "Dzieciecego albumu", zadnego 'Nata-Valsa", zadna "Mala lebedei" grajaca znakomita rola w rozwoju dom muzitsirovaniya, w nobilitacji muzycznych smakow. Ale ze od tego sztuka ktora potrafila jak zmusza, Preludium do-diez mniejsza i sol mniejsza, Elegia, "Lila", "Poliszynel", Polka i duzo inna - stale zabrzmiala i glosy w domu i "vecherinochnom" codziennym zyciu.

To stad, pozorny, i doprowadzenia rozpoczely legende o "salonnosti" Rakhmaninova. W co "salony" opukaly to muzyka? Kto oni, ti amatorzy "salonu muzyka"? My nazwiemy jedyne kilku nazwiska; Chaikovskii, Lew Tluszcz, Czechy, Repin, Stanislavskii, Shalyapin, Sol. Tutaj czytuje nazwany jedyna mala grupe adoratorow kompozitorskogo daru Rakhmaninova, w jego obrocie - adorator kazdych z nich.

O kompozitorskom talent Rakhmaninova to niemozliwe powiedziec: To wyrastalo. Nie, to nie blysnelo jak sobotka. W mlodym, pierwszy konservatorskie lata dae glowno pianizmu, talent jak vyzhidal, kiedy muzyk ludzki dojrzeje. Wtedy - vzvilos plomien sobotki. I dalej - jazn zycie, epoka, bogactwa dushevnogo swiat Rakhmaninova utrzymywany tworczy gorenie, i plomien ujmujacy coraz wiecej szeroki obszar, billowed wszystko wyzej wyzej. Ale dwa razy plomienia ugasalo. W po pierwsze czasowym na trzech latach, do sekundy - na dziesiecioletnim. Dwa tego katastrofy odegralem wielka role w biografiach kompozytora.

Vslushivayas w muzyce Rakhmaninova, vchityvayas w pamie sovremennikov, w tym litera, czytuja konfrontowana naturu niebywale wszystko-w, czystym, surowe wszystko ale do asperity. Tworcza biografia i biografia osobista spletaiutsya na Rakhmaninova czesto najbardziej tragiczny wizerunek poczatek z dzieciecymi latami starymi i do ostatniej granicy zycia...

Nie prawdopodobnie moze byc rozegrana tragediinuiu lina w tym sztuka, i lina to - jedno z magistralny - od powiklan dushevnykh obrazenie, brakow, minuya fakty i czynniki towarzyskiego zycia tragiczna napieta epoka "bezvremenia". Ale untruely bylby zignorowac i lancuch "strajkow losowych' w latach intensywnego procesu budowy osoby kompozytora.

My czytamy dalej >