gлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca

gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhca

Jean Sibelius/Yan Sibelius (czesc III)

Sibelius pochopno stosowany i do zhanru muzyka do dramatycznego spektaklyam nasycajacego czynu przez akustyczne wizerunki duzej pelnej wyrazu sily. W tym zhanre najbardziej znaczace to muzyczny ostateczny sklad spektaklei "Pelleas i Melizanda" Meterlinka, tragedii Shexpira "Burza", pesy Finlandzka dramatopisarka Yarnefelta "Kuolema" ("Smierc") jedna z muzyczne epizody ktore - Smutne vals - nabyly swiatowa slawe

Znaczace miejsce w tworczej biografii Sibeliusa dopozyczaja program-simfonicheskie prace - poematy, uvertiury, mrzonka, siuity. Wsrod nich jak wczesnie jak wspomnijcie Czterej simfonicheskie legendy od "Kalevaly". To simfonicheskaya tetralogiya yavlyaet soboi jedno z wyzsze manifestacje moguchei tworczej mocy Sibeliusa. Kontynuujac kreskowy program simfonizma Berlioza, Liscia, Chaikovskogo, Sibelius, jak wewnetrznie debatuje z Rikhardom Shtrausom, odtworczy literacki program w drobiazgowych szczegolach pila zvukopisi.

To z determinacja protestuje przeciw "raskrashivaniya" literackich wizerunkow przez muzyke. W programie-simfonicheskikh prace Sibelius adresowaly wyrazic litery dzialania osoby, atmosfera i emocjonalny czyn tonusa, zeby stworzyc takie dramaturgicheskuiu zbudowanie muzycznej pracy ktorej przystalby spiskowac, zeby spiskowac, do ksztaltu pracy literackiej. Te podstawy i znajdowane najbardziej zupelne wyrazenie w tetralogii o Lemminkyainene stajace jedne z najbardziej specyficzne i glebokie probki simfonicheskoi muzyka XX stulecia.

Te same podstawy glebokich postizheniya dushevnykh ruchow bohaterow, vossozdanie emocjonalna atmosfera, anizeli ilustracje khoreograficheskoi dramatu, czytuja wprawiane baze baletu - pantomimy Sibeliusa "Skaramush" napisy w 1913 roku przez rzad Kopengagenskogo Krolewski theater.

My przylozymy do zhanru symfonii okreslajacej na kompozytorach nie jedynych skalpach ich daru, zrecznosci, ale glebokosci postizheniya swiata i tego odbicie w akustycznych wizerunkach.

Siedem symfonii bylam tworzac Sibeliusom nad dzielnica stulecia, miedzy 1899 i 1924 latami.

Odwolujac, ile nowego phenomena ukazalo sie w muzyce dla tego burzowej dvadtsatipyatiletie, to moze byc przywdziane, ze Sibelius bylo omamiane do kola rewizji nowego pelnego wyrazu udogodnienia harmonicznego jezyka, podstaw polifonii, nowej tembralnoi palety w latach, kiedy stolkimi odkrycia przestraszyly swiat Skryabin, Platanina, Stravinskii, Bartok. Zaden od co nie otgorazhivayas porozumienie wszystko to zabrzmialo w nowoczesnej pile swiat, kazdy przyjmujaca entuzjastyczna, inna - oficjalna, tercja vovse nie przyjmujacy, Sibelius poszla przez znaczy.

To pewne, miedzy Pierwszymi i Siodmymi symfoniami, jak miedzy nimi "rovesnikami" w innym zhanrakh, istnieja stylistyczne roznice. Ale przypisywany do oni przez abyssal proces tworczego rozwoju, przez anizeli powierzchownosc wplywa. Chociaz bedzie moze, ze extrinsic czynniki odegraly role. Ale jedyni przedwstepnie oni przejechali zlozona droge w odmecie estetycznych mysli kompozytora, zawsze vynashivavshego idei.

Sibelius nalezala do tamtej grupy kompozytorow ktora znakomita symfonia w szczegolnej kategorii pily mysli uwazajace ze nie strukturalne osobliwosci mnogochastnoi, cyklicznego ksztaltu, i jego mirovozzrencheskoe tresc okresla. W tym sensowym tym rodstven taki titanam simfonizma, jak Betkhoven, Chaikovskii, Bardziej meski. I jak do emocjonalnie napietego sposobu "ochrony" bohaterow i idealow to bylo blizej wszystko do Chaikovskomu.

My podkreslimy iz mowa nie o co ze zaden nie byla podobienstwem muzycznego tworzywa. Z symfoniami Chaikovskogo Sibeliusa rodnit emocjonalne nasycenie, glebokosc ideinogo cel, demokratichnost jezyk prac. Do Simfonizm Sibeliusa rodstven i sztuka Borodina, do tego symfonie, 'Do ksiecia Igoriu", 'Do spiewu ciemnego lasu", 'Do we snie ksieznej", zeby muzykowac, z taka hojnoscia wcielajace wizerunki i idee bogatyrskogo eposa.

Siedem symfonii Sibeliusa - zlozony swiat. Ale swiat jasny, gdzie wszystko czytuje powiedziane dobitnie i znachimo, gdzie zadna "banalnosc", i muzyka ekspresy dushevnoe panstwowe, czynu, konfliktow, katastrofy, gdzie czesto argent perebor strun kantele wymiany z surowym arkhaikoi; W tym wszystko pokoju czytuje wyrazajac naprawde - taka wole kompozytora; Wszystko czytuje podbite do praw muzycznej logiki dostrzezony i understandable kazdy, kto m zeby doslyszec simfonicheskuiu muzyka.

Jak ranny jak w Pierwszej symfonii (1899 g.) Doleccie szczegolny talent Sibeliusa - skazitelya, rasskazchika bsnijcie zdolnym privorozhit uwaga sluchajace to. W wielu symfoniach Sibelius korzysci przyszly strojacych sluchajacych na "malowniczej falistosci" zakladajacy kontakt jak ranny jak wtedy, kiedy brzmi jedyne wprowadzanie do simfonicheskoe opowiadanie. To nadciagnelo kompozytora "zwijaja sluchajacych w tworcz obok historii simfonicheskoi dramatu.

W wprowadzaniu do symfonii smutnej zapev klarneta czytuje spostrzegany z frasunkiem lady, lubia, ze dlaczego ze tremoliruiushchie litavry formuja predgrozovoe duch.

Melodicheskie lina rozpoczela sie I strona laczaca, utworzy moguchii akustyczny potop. I w liryku spiew II przedzielaja sit do backwashes dramatu zycia. W III przedzielaja niebo pogodnieje, ale takze tutaj, pozwalaja nenadolgo, vklinivaetsya traurnyi epizod pamieci albo, moze byc, przypomnienia. Nawet w finale, energiczna i monumentalna, ogolna lina rozwoju nie znajduje optymistycznego konca, nie znajduje iz dlaczego tamten kompozytor nie krivit dushoi, nie zmienia do prawdy w behalf wywolujacy zawierajacej symfonii.

Szczegolne miejsce w tworczej biografii Sibeliusa obsadza Druga symfonie (1901 g.) - Simfonicheskoe skazanie o usiluja dla swobody rodzimej ziemi. Zadna potrzeba w akuratnie formulowanym literackim programie, tylu nie yasen malownicze to przybudowania simfonicheskoi sagi. Na rozpoczynajacych symfoniach muzyka zhivopisuet Finlandzki krajobraz, natura, przez por dreary, i poroiu i veselyashchuiu oko, jak rosny batyst w slonecznosci rano. Rodzima ziemia! I przez halas - inny temat, emocjonowal sie, niespokojny. To m istotny, ja przedzielam razvernutoe wprowadzanie do instrumentalnego dramatu. Najdalszy rozwoj napiecia dokonuje do IIZYCH rat napelnionych przez wizerunki okropnej bitwy i glebokiego smutku. Ukhod w swiecie fantastiki w IIIYCHZ ratach - danina do romantycznych tradycji. Ale takze tutaj otbleski patriotyczny temat glos bardzo rodzajnik. W snie finalu antycypuje rzeczywistosc i powody do muzyki zycia, zupelnej zabawy, triumfow, zaufania. Ona brzmi jak anthem. Pozhalui, po Piatej symfonii Chaikovskogo i Kwinta Glazunova w europejskiej muzyce nie simfonicheskogo finala napelnila taki optymizm.

< My powrot - My czytamy dalej >