gлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhca

gлacнaя ctрaнhca
gлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhcagлacнaя ctрaнhca

George Gershwin/Jorj Gershvin (czesc III)

Rozpoczalem tworcza goraczke. Najpierw bylo zrodzone tematem obsadzajace niebiesko rapsodii srodkowe miejsce. Od odmetu mrzonki kompozytora ona rozegrala caly khorovod i inny ze, razem formujacy kruzhevnoe zaplatanie melodicheskikh obrazy Rapsodii.

Czas nie pozwalal Gershvinu beda zajmowany partituroi. Jak do tego adumbrations-dyrektywa to majstrowalo F. Grofe. Wieczorne premierzy, 12 lutow 1924 roku, zostali jazn eventful data biografii Gershvina. To odegralo partie soliruiushchego royalya - Blekitny rapsodiya jak do zhanru podejscia fortepiannomu uloza.

W pierwszych halasach rezydowali slynni muzycy: Rakhmaninov, Stravinskii, Kheifets, Tsimbalist, Stokovskii. Wstep Rapsodii doslownie besprimeren. I solist, i orkiestra, i Uaitmen spowodowana nie konczacy sie ovatsii. Ale to bylo nieprosta szklanica powodzenie jednowieczorowe. Najbardziej prozorlivye i delikatny tseniteli rozumiany ze Blekitny rapsodiya bedzie syntetyzowac w sie najbardziej swoistosc muzyki cale epoki ktore jego folklornaya fundacyjne tematy-ze i silne ze do wszystko partiture zaden zaden jeden cytat.

Negrityanskie spirichuels i bluesy Nowego orleans, napevy indeiskikh plemiona dalekiej Alaski, nieublagany rytm jaza, i przez halas zwykly ritmicheskaya swoboda wszystko to bylo syntetyzowane w oszalamiajacych talantlivostiu akustycznych potopach Blekitnych rapsodii. Dlaczego "blekitny"? Istniejcie kilku tlumaczenia, warunkowe co jak do-angielskiego "lazuru" - blekitny i "blues" - liryk, smutny spiew - lingwistyczny wirydarz. Iz dlaczego "Rapsodia niebiesko' tlumacza i jak Rapsodiya niebiesko, i Blekitny rapsodiya, i Rapsodiya wzdluz kwestii bluesa. Ostatni tytul ma iz przewaga ktora w muzyce Rapsodii czas i znowu przechodza tematy, naprawde przypominaja bluesy.

To jest indikatiwus, iz pozniej Rapsodiei dirizhirovali taki rozny typ muzycy, jak Iujin Ormandi, Andre Kostelyanets, Alexandr Gauk i Isaak Dunaevskii. Triumfalny shestvie Rapsodii wzdluz kwestii bluesa bierze w objecia Europe i wtedy cale kraje swiata.

Powodzenie przeniesiona falistosc Gershvina przez ocean. W Londynie to rehearses nowa pila komedia "Slodkie Male" i pozwy fortepiannyi uloza. Ja przedzielam to przypomina ludowy w tamtych latach (1925) taniec charlston, II - podniecony i marzycielski potarty czytuje laczony z noktiurnom, przez blues; ostateczny jako do dynamiki i rozmieszczenia wolan ruchu do siebie z ja przedzielam.

Gershvin dalej ciagnalem z uvlecheniem i jak do polowy pomyslnej stworzyc muzyke w izliublennom publikoi estradno-operetochnom zhanre. Ale po dwoch duzych skladach to bardziej i bardziej tyagoteet do "powaznej" muzyki. Zaznajomiwszy w 1928 roku z Morisom Ravelem angazujacej podrozy jak do Ameryki, Gershvin postaral sie rozjasnic - bedzie szkodzic li wielki pan nowoczesnej muzyki wziac to do sie w uczniach. Ale Platanina, wysoce oceniajacy talent Gershvina, dlugotrwale rozmyslny do niego nie ruszaja precz dla rzedu muzyka zabawiajaca, w zhanrakh ktore to, Gershvin, wedlug zdania Ravelya, obsadza najwyzszy krok.

I niemniej Gershvin znowu wyeksmitowany zeby byc na litosci "powaznego" celu. Przez protegowany do niego usluzylo bytnosci w Paryzu, gdzie to mialo mozliwosc dwie razy doslyszec Rapsodiiu, obu czasu w wykonaniu, nie nosnym do rozkoszy niego. Zato w Paryzu to doslyszalo po raz pierwszy w dziwnym wykonaniu fortepiannyi uloza. Grane to Dmitrii Temkin. Grany doskonaly. Zgoda powstawala w sali Wielka Opera. Reakcja publiki i bibliografia tloka dobra. Chociaz razdavalis i inne glosy. To tak, Sergei Dyagilev nacisnelo wyrazenie twarzowe krylatoi: "To dobre jaz, ale kiepski Lisc". I Sergei Prokofev nie preminul zeby wymawiac jeden z "fugitive sarkazmov": "To vyazanka tridtsatidvukhtaktovykh shlyagerov".

Moze byc, mianowicie ze dlaczego i zarodilas na Gershvina idea o revanshe. To jak ranne jak tutaj, w Paryzu, przebijanych pierwszych rysach simfonicheskoi poemacie "Amerikanets w Paryzu". Dialed europejskie znaki, Gershvin czytuje dostarczone do w miescie "klasyka" latwa muzyka - Vien.

W rozmowach z autorem "Silvy" - Imre przez Kalmanom i autor "Wesoly vdovy" - Frantsem Legarom Gershvin prawy precz znajdowany ogolny jezyk, bolstered do gory w domysla iz muzyka "powazni" i "latwi" nie przeciwnicy, specjalnie jesli do "latwej" muzyki nadjechac jak do-powaznego, i "powazna" muzyka nie oberegat od usmiechu. Mianowicie w takim planie i brzmi muzyka "Amerikantsa w Paryzu". Tutaj jego program.

...Mlode amerikanets przychodzeni Paryz i w pogozhee   rano czytuje przeslany na deptaku jak do Eliseiskim pola. Per krocza to znajduje motyw dla podziwa. I nie Luvr, nie Versailles, nie Trianon, - zwykly wabik turystow, - i naturalne ulice paryza od nich sutolokoi, gudkami taxomotorov, przez tlum stanu, directness reakcji parizhan na zarcie lady - wszystko iz ujmuje bohatera simfonicheskoi poemat, w ktorym netrudno ugadat rysy jazn kompozytora. W jakiejs chwili malej zaciemniaja dotyk smutny przyciemnia szkic pily wyrazaja, moze byc fugitive pamiec o rodine, o smutnym bluesie, afflatedly wykonywany przez murzyna-trubachom. Ale mala chmura poszla precz w bezbrezhe nieba, i znowu azure, slonce tinkling smiech, postukivanie trostochki i kastanetnye treli kabluchkov...

Dirizher Valter Damrosh w wigilii 1929 roku po raz pierwszy zaznajomil Amerikanke publiku od powiesci tvoreniem jego ulubieniec, Jorja Gershvina. I znowu, jak to i z Lazurem rapsodiei, kompozytor, doczekal halasliwego powodzenia. I wtedy "Amerikantsa w Paryzu" twarzowym ludowym nie tylko w USA ale takze w Europie, publika uslysze w wykonaniu dirizherov caly szereg, zhanrov i indywidualnosci: Leopolda Stokovskogo, Andre Kostelyantsa, Leonarda Bernstaina. Z co humor Gershvin reprodukuje folklor paryza ulica, prelomlennyi skvoz grani gatunkowo amerikanskie muzyczne postrzezenie! Ale jesli zeby rozmawiac specyficznych wstepow albo cytatow, tedy oni Ukazuja sie jedyni dwa razy: Po raz pierwszy w muzyce naturalisticheski czytuje reprodukowane automotive klaxon, w innym, zgadzaja sie zaprogramowac, od raskrytykh drzwi kabachka czytuja niesione moguchie oktavy trombonov grajacy archaiczny, przez cud ocalaly caloksztalt matchish.

Jak do tworczego dziedzictwa Gershvina mozna, jak ze do pamietnika, trasuja najjasniejsze znaki tego zycie. Negrityanskii folklor vlil w taktovye klatki Blekitne rapsodii krew i poetyckosc; echo ulic paryza otkliknulos w "Amerikantse", podroz na Kubie obvorozhila przez Gershvina przerywana istomnym rytm rumby rodzaca Kubanka uvertiuru (1932), i theaters, teatriki Brodveya, przez atmosfere ktora dychalo Gershvin, nakazane wszystko nowe i nowe miuziklov i pesenok. W tym zhanrakh - miuzikl - spiew - Gershvin napisal przygniatajaca wiekszosc prac.

Zadna potrzeba nie zapominaja iz w Gershvine kto niebawem po skladzie Kubanka uvertiury byla wykonywana jedynym trzydziescior czteroleciem, jeszcze byla przezywana mlodym zapal, mlode pragnienie "pokazac sie" ze to zazylo cale manifestacje prishedshei zeby wiesc jego.

Kiedy o Gershvine zagovorili jak o autorze "Porgi i Bess", pierwszej amerikanskiej opery, wyciagnietego poziomu klasycy, wioda to razneslas z nowa sila. W 1924 roku pogaslem w lekkiej ksiazce Dgo Bos Kheivarda pod tytul "Porgi". Ksiazka udawala sie. Szklanica powodzenie. Ona naprawde, w tym opukala wspolczucie do jazn obezdolennomu warstwy amerikanskiego spoleczenstwa - do murzynow. I przez gera ksiazki, beznogii kaleka Porgi, razezzhavshii w wozie, zapryazhennoi przez koze, spowodowane glebokie podniecenie i simpatiiu czytelnicy.

< My powrot - My czytamy dalej >